5 manieren om geen spijt te hebben op je sterfbed


Hier is een top vijf van dingen waar mensen spijt over hebben op hun sterfbed – met andere woorden, als het te laat is om nog iets te veranderen. Dit wil je koste wat kost vermijden, en dat betekent dat je deze aspecten beter veel eerder – en liefst vandaag nog – kunt confronteren en aanpakken.

1. Ik wou dat ik de moed had gehad om het leven te leven dat ik wilde in plaats van wat anderen van mij verwachtten. Dit is de meest voorkomende bron van spijt, want het gaat over al die dromen die je niet heb nagejaagd, en al die keuzes die je niet hebt gemaakt. Herinner je je de uitspraak van Gabor Maté nog over hoe een schuldgevoel altijd te prefereren is boven spijt? Dat ging hierover. Nogmaals, life rewards action.

2. Ik wou dat ik niet zo hard had gewerkt. Dit komt veel voor bij mannen, en niet alleen bij workaholics. Meestal gaat werk ten koste van je vrouw en kinderen, en misschien ook wel van andere dromen die je hebt. In de tegenwoordige generaties van tweeverdieners moeten ook vrouwen hiervoor uitkijken.

3. Ik wou dat ik de moed had gehad om mijn gevoelens te uiten. Vertel je de mensen om je heen wel vaak genoeg dat je van ze houdt? En andersom, zeg je mensen die je niet kunt uitstaan wel de waarheid? Veel mensen blijven zich sociaal wenselijk gedragen en wringen zich daarvoor in allerlei bochten. In feite zijn ze daardoor nooit echt zichzelf. Een zeer pijnlijke realisatie op je sterfbed.

4. Ik wou dat ik contact had gehouden met mijn vrienden. Oude vrienden zijn zeldzaam en onvervangbaar. Het lijkt misschien onvermijdelijk dat contact met oude vrienden op een gegeven moment verwatert, zeker als je levenspaden uit elkaar lopen. Maar met wat moeite en aandacht is dat natuurlijk helemaal niet nodig. Juist oude vriendschappen kunnen tegen een stootje. Je vrienden moeten missen als je oud wordt is vreselijk.

5. Ik wou dat ik mezelf had toegestaan om gelukkiger te zijn. Hoe ouder je wordt hoe meer je als je niet uitkijkt vastroest in je eigen gedrag en overtuigingen. Een van de meest hardnekkige negatieve overtuigingen is dat je het niet waard bent om echt gelukkig te zijn, dat je huidige leven nu eenmaal as good as it gets is, en dat je maar moet leren daar vrede mee te hebben. Maar waarom zou je je situatie niet kunnen verbeteren? Waarom zou je jezelf niet gunnen gelukkiger te worden? Als je over deze valse overtuiging heen kunt stappen kun je op elk moment van je leven het heft in eigen handen nemen. Doe het allemaal anders. Verzin een nieuwe missie. Zoek een nieuwe vrouw. Bel me als je er niet uitkomt. Maar voorkom in godsnaam deze spijt op je sterfbed.

Klaar om bewuste keuzes te maken in je leven?

10 goede redenen om een coach in te huren

Mensen met een coach zijn gelukkiger en succesvoller dan mensen die nooit coaching hebben ontvangen. Hieronder volgen de 10 voornaamste redenen om met een coach aan de slag te gaan.

1. een coach helpt je duidelijk te maken wat je echt wilt doen met je leven. Coaching helpt je een missie te vinden in het leven en concrete doelen te formuleren.

2. een coach brengt inspiratie om je doelen te realiseren. Coaching laat je inzien dat je gelukkig wordt van het maken van bewuste keuzes.

3. een coach zal je motiveren om vol te houden en niet op te geven. Coaching is de benodigde stok achter
de deur om resultaten te behalen.

4. een coach biedt een veilige afgebakende omgeving om je echt volledig te focussen en te concentreren op jouw persoonlijke doelen. Coaching sessies gaan alleen over wat jij wilt in het leven, niet wat anderen van jouw willen.

5. een coach is een spiegel en ziet wat de beperkingen in je gedrag zijn die jij zelf niet ziet. Coaching zorgt ervoor dat je deze beperkingen uit de weg ruimt en zo de weg vrij maakt voor het bereiken van je doelen.

6. een coach stelt samen met jou een strategie en concreet actieplan samen. Coaching helpt je jezelf te houden aan dit actieplan om zo de successen te behalen die je voor ogen hebt.

7. een coach is een vertrouwensman die echt naar je luistert en zijn aandacht er volledig bij heeft. Coaching biedt een klankbord om al je dromen, twijfels en angsten mee te delen zonder dat hier over wordt geoordeeld en zonder dat je dit later weer terugkrijgt op een onaangenaam moment.

8. alles wat je vertelt bij een coach blijft bij de coach. Coaching biedt volledige vertrouwelijkheid en discretie waardoor je je volledig vrij kunt uiten.

9. een coach houdt je aan je eigen afspraken. Coaching zorgt ervoor dat je geen excuses kunt maken waarom je je dromen niet gaat realiseren.

10. de coach is er om samen met jou je behaalde successen te vieren. Coaching biedt de mogelijkheid om successen echt samen te vieren, iets wat normaal veel te weinig gebeurt.

Ben je klaar om een coach in te huren?

Profiteer maximaal van je midlife crisis

Mid-life is a time to listen deeply to your heart.

— Carl Jung, psychiater en psycholoog

Je kent het type wel. De gezapige veertiger die plotsklaps een nieuwe sportauto koopt, zijn vrouw inruilt voor een jonger modelletje, en zijn kalende kruin voorziet van een prachtig bijpassend haarwerkje. Een typisch gevalletje midlifecrisis, denken we dan. Maar zo ziet een midlife crisis er uit in ons hoofd. De realiteit is anders. Zowel mannen als vrouwen kunnen last hebben van een midlifecrisis. Deze post is voor mannen geschreven, maar net zo interessant voor vrouwen.

Het grote besef

Het besef dat we een dagje ouder worden – en dat we dus niet het eeuwige leven hebben – doet rare dingen met een man. Je begint na te denken over het leven en in veel gevallen leidt dit tot de overtuiging dat je helemaal niet die persoon bent geworden, die je eigenlijk wil zijn. Dit is meestal het teken dat je in een zogenaamde midlifecrisis bent aanbeland. Je ziet eindelijk in dat je al die jaren een rol hebt gespeeld en slechts anderen hebt willen behagen. In de eerste plaats je ouders, familie, vrienden, en in de tweede plaats de maatschappij. Je hebt je namelijk al die tijd aangepast aan de waarden die je van kinds af aan hebt meegekregen, en pas nu zie je in dat deze waarden eigenlijk helemaal niet de jouwe zijn.

Around mid-life everyone goes maniac a little bit.

— Tom Berenger, acteur

Word de man die je altijd al was

Dit besef kan tot rigoureuze beslissingen leiden. De partner wordt ingeruild, de vertrouwde baan vaarwel gezegd en uiterlijk en voorkomen winnen met de dag aan waarde. Je wordt overall wat meer egoïstisch. Want je hebt jezelf nu eenmaal al die jaren weggecijferd, zo voelt het althans. Vandaar dat de midlifecrisis ook wel wordt aangeduid als de tweede pubertijd. Al is de term ‘tweede fase van volwassenheid’ beter op zijn plaats. Want in tegenstelling tot wat veel mensen denken – vooral vrouwen – en wat de term midlifecrisis ook impliceert, kan een midlifecrisis ook heel positief uitpakken. Sterker nog, misschien is het achteraf wel het beste wat je ooit is overkomen. De midlifecrisis biedt je namelijk de kans om uiteindelijk toch nog die man te worden, die je altijd al hebt willen zijn.

Schepen verbanden

In sommige gevallen kan dit zelfs bereikt worden zonder drastische veranderingen. Maar dan moet je wel een manier vinden om je nieuwe waarden in te passen binnen de bestaande voorwaarden (gezin, hypotheek, etc.). En dit lukt zeker niet altijd. Soms is het verbranden van de schepen achter je echt de enige weg naar geluk. So be it. Die beslissing moet je durven nemen, dat ben je jezelf verschuldigd. Maar ga daarbij nooit over één nacht ijs. Denk er rustig over na en laat je daarbij waar nodig helpen door een professionele coach. Alleen zo voorkom je dat je op een ochtend wakker wordt met je toupet klevend op het hoofdkussen, je gezicht stijf van de botox, koppijn van de viagra, en denkt ‘wat heb ik nu toch allemaal gedaan’. Grijp daarvoor in de plaats de kansen die deze tweede fase van volwassenheid te bieden heeft met beide handen aan en haal het maximale uit jouw midlifecrisis.

Geen fysieke signalen

Een midlifecrisis is moeilijk te herkennen. In tegenstelling tot het vrouwelijke equivalent – de overgang – zijn er geen fysieke signalen waaraan een midlifecrisis zich verraadt. Bovendien kun je er eigenlijk ook geen leeftijd aan vastplakken. De ene man krijgt er al als dertiger mee te maken, de ander pas als hij vijftig is. En sommige mannen krijgen er nooit last van. Wat dat betreft kun je een midlifecrisis het beste vergelijken met verstandskiezen. Zie het als het laatste stapje in het langdurige proces van volwassen worden. Als je er goed door komt reset je je waarden naar je eigen waarden en niet alleen naar de waarden van je ouders en de waarden van de maatschappij.

Midlifecrisis test

Toch zijn er wel manieren om erachter te komen of jij al in jouw midlifecrisis bent aanbeland? Stel jezelf daarvoor de volgende vragen. Ben je ontevreden met je leven, of je manier van leven, terwijl je er daarvoor altijd gelukkig mee was? Beginnen mensen en zaken die je vroeger spannend vond, je nu te vervelen? Wil je iets heel anders gaan doen en heb je behoefte aan avontuur? Houd jij je bezig met zingeving en de zin van het leven en vraag je jezelf af of de vroeger gemaakte keuzes, die toen zo voor de hand lagen, wel de juiste waren? En vraag je jezelf ook weleens af wie je bent en waar je leven naartoe leidt? Zijn deze vragen ook op jouw van toepassing? Proficiat, je tweede leven kan beginnen.

Profiteer ook maximaal van jouw midlifecrisis en maak een afspraak.

2012 in balans

Balans roept nog wel eens een beeld op van stilstand of een slap compromis. Ik zie balans juist als een dans waarbij je constant in beweging bent tussen twee behoeften. Veiligheid en Risico. Samen en Alleen. Als je in balans bent, ben je een zeer geoefende koordanser. Religie, spiritualiteit en coaching proberen inzichten aan te dragen om een balans te houden tussen onder meer de volgende drie paradoxen in het leven:

1) Geweld beheersen zonder Moed te verliezen
2) Sex beheersen zonder Liefde te verliezen
3) Hebzucht beheersen zonder Creativiteit te verliezen

Blijf dansen in 2012.

Gelukkig Nieuwjaar
Happy New Year
Feliz Año Nuevo

Eelco Smit

In de dramadriehoek valt niets te halen

What you are aware of you are in control of; what you are not aware of is in control of you.

== Anthony de Mello, spiritueel leider en auteur

Het model van de dramadriehoek

We kennen ze allemaal wel. Van die gesprekken die zonder dat je er grip op lijkt te hebben in no time ontaarden in een groot drama. Verwijten vliegen over en weer en er lijkt geen enkele uitweg meer mogelijk. De Amerikaanse sociaal psycholoog Steven Karpman heeft voor dit fenomeen een toepasselijke naam bedacht: de dramadriehoek.

Dit model is afkomstig uit de Transactionele Analyse, waarin de interactie tussen mensen wordt bekeken vanuit de verschillende rollen die we in kunnen nemen. Volgens Karpman heeft ieder mens drie egotoestanden in zich: de ouder, het kind en de volwassene. De ouder houdt zich vast aan de uitspraken van de eigen ouders en/of opvoeders uit de eerste levensjaren. Het kind reageert primitief en emotioneel. Dit in tegenstelling tot de volwassene, die in het hier-en-nu leeft en dus niet vanuit opgeslagen emoties reageert.

De drie egotoestanden

Als je een gesprek begint, doe je dat dus altijd vanuit een van de drie egotoestanden. En hetzelfde geldt voor je gesprekspartner. Als we allemaal altijd vanuit de volwassene egotoestand met elkaar zouden communiceren, dan zouden er nog maar weinig ruzies zijn. Helaas is de praktijk heel anders. Maar al te vaak reageren wij op basis van eerdere ervaringen en opgekropte irritaties.

Drama ligt altijd en overal op de loer. Een onschuldig bedoelde vraag, kan zomaar de aanleiding zijn voor een fikse ruzie of emotionele botsing. Volgens Karpman is het dan ook niet zozeer de inhoud van de boodschap maar de aard ervan, die bepaalt hoe de ander reageert. Zo sturen wij – zonder ons er misschien bewust van te zijn – voor een belangrijk deel de reactie van een ander.

De drie spelers

Het model van de dramadriehoek maakt daarom niet alleen onderscheid in de rollen die wij spelen, maar ook in de verschillende posities die we binnen een gesprek in kunnen nemen. De dramadriehoek kent drie ‘dramaposities’: de redder, het slachtoffer en de aanklager. Deze drie verhouden zich volgens een vast patroon met elkaar.

De redder is degene die helpt, die meent dat hij of zij weet wat goed is voor een ander en dus vaak uitblinkt in ongevraagd advies.

Het slachtoffer vindt deze afhankelijke positie wel prima en neemt zelf liever geen verantwoordelijkheid. Tegelijkertijd klaagt deze bij anderen wel steen en been over al het onrecht dat hem of haar wordt aangedaan.

De derde en de laatste speler is de aanklager. Deze wijst anderen op hun tekortkomingen en wil koste wat kost zijn gelijk behalen.

Drama is theater, life, an escape from life, happiness, and sadness all rolled into one.

== Rebekah Adams, auteur

Ben zacht op de persoon en hard op de inhoud

Welke rol je ook inneemt – en dat kan zelfs binnen een gesprek wisselen – het is nooit de juiste. Want de dramadriehoek kent geen winnaars. Wat dat betreft is de overeenkomst met de Bermuda Driehoek groot. Je wordt erin meegezogen en je komt er niet zomaar uit. Al kun je in het geval van de dramadriehoek wel leren om eruit te stappen. Iets wat in het geval van de Bermuda Driehoek nog niemand is gelukt. Dit begint met het erkennen dat je in de dramadriehoek verzeild bent geraakt. Hoe moeilijk dat soms ook is en hoe subtiel de aanwijzingen daarvoor ook zijn.

Zodra je beseft dat je de dramadriehoek bent binnengetreden, is er nog maar een ding dat telt. Heel snel wegwezen! Want daar is voor niemand iets te halen. Natuurlijk kun je dit niet altijd voorkomen. Maar je kunt het wel leren sturen. Ben je bijvoorbeeld bewust van wat je zegt, op welke manier je het zegt en hoe een ander dit kan interpreteren. Maar neem zeker geen blad voor je mond. Ben zogezegd ‘zacht op de persoon en hard op de inhoud’.

Neem beslissingen met een koel hoofd en een warm hart

Neem nooit beslissingen zolang je je in de dramadriehoek bevindt! Beslissingen hoor je namelijk met een koel hoofd en een warm hart te nemen. En niet andersom. Een time out doet dan altijd goed. Slaap er eerst een nachtje over en neem wat constructieve afstand. Maar word niet afstandelijk. Want dan schakel je je emoties uit, en dat is nooit de bedoeling. Bedenk voor jezelf goed wat je wil bereiken en probeer boven de materie te gaan staan. Vraag jezelf daarbij af wat er nu echt aan de hand is en verplaats je ook eens in de positie van de ander. En neem zelf nooit de rol van slachtoffer op je, hoe verleidelijk dit ook kan zijn.

Bereik je doelen eerder

Zodra je zelf uit de dramadriehoek bent gestapt, is het wel wijs om te kijken of je gesprekspartner daar ook in slaagt. Anders is het als communiceren met iemand die dronken is. Het moet nu eenmaal van twee kanten komen. Maar als je er zelf uitkomt, volgt de ander meestal vanzelf. Gebeurt dit niet, dan doe je er goed aan om het gesprek te beëindigen en je af te vragen of dit contact of deze relatie wel toekomst heeft. Gelukkig hoeft het in de meeste gevallen zo ver niet te komen. Want hoe beter je dit soort gesprekken in goede banen leert te leiden, hoe beter het resultaat. Deze sociale vaardigheid komt niet alleen ten goede aan je maatschappelijke carrière – zo is het een belangrijk instrument bij onderhandelingen – maar ook in de privé-sfeer.

Je bereikt je doelen eerder en krijgt er overall een beter leven van.

Wil jij de kwaliteit van jouw leven verbeteren?